Endamên Koma Aştiyê ji bo îltîcayê serî nûneriya NY'ê ya Mexmûrê dan

Endamên Koma Aştî û Çareseriya Demokratîk, diyar kirin ku ji bo pêşandana hikumetê ya tîyatral û polîtîkayên hikumetê yên heyî protesto bikin hatine Mexmûrê û ji bo îltîcayê serî li nûnertiya NY'ê ya Mexmûrê dan. Qasidên Aştiyê diyar kirin ku ger serîlêdana wan ya îltîcayê bê pejirandin dê xebatên xwe yên aştiyê li Mexmûrê bidomînin. Komê gotinên Wezîrê Dadê Sadullah Ergîn samîmî nedîtin û gotin: "Dema em li wir bûn rayedarên hikumetê nedixwestin bi me re hevdîtinê çêkin û gotinên bi vî rengî jî xapandin in."

Endamên Koma Çareseriya Demokratîk û Aştiyê ku li ser daxwaza Rêberê PKK'ê Abdullah Ocalan çûbun Tirkiyeyê û ji ber doz û pêkutiyan dîsa vegeriyabûn Maxmûrê, nêrînên xwe ji DÎHA'yê re vegotin.

Gulbahar Çîçekçî: Dema mirov li pêvajoya beriya 19'ê cotmehê dinêre li Tirkiyeyê xitimandineke cidî hebû. Hewldanên kurdan yên ji bo aştiyê ya 18 salan nedîtin, agirbesta 13'ê nîsanê nedîtin, li ser navê 'pêşîlêvekirin' pêvajoyek dabûn destpêkirin û îdîadikirin ku dixwazin aştiyê bikin lê PKK nahêle. Di 9'ê cotmehê de Serokatiya me pêvajoya heyî nirxand li dijî hemû operasyonên siyasî û leşkerî li Qendîl, Mexmûr û Ewropayê banga hatina komên aştiyê kir. Hatina komên aştiyê wekî cerebeya testekî bû. Dê ji aliyekî ve girêdana gel û gerîla ya ji bo Serokatiyê û ji aliyê din jî dê samîmiyeta hikumetê ya pêşîlêvekirina demokratîk bida xuyakirin. Ji ber pêşwazikirinên li Sîlopiyê heta Amedê hikumetê bêtehemuliya xwe da nîşandan. Vê yekê da nîşandan ku hikumet samîmî nîne. Lê li dijî hemû tiştî me xebatên xwe di eksena çareserî û aştiyê de domandin. Ji bo komê ji ber axaftinan gelek doz hatin vekirin. Li Xaburê savciyên ku em serbest berdan îcar jî ji bo hevalên me 490 sal dixwestin. Di encama vê de di 17'ê hezîranê de 10 hevalên me hatin girtin.

'Me nexwest em bên cihê ku gotin biqede'

Piştî ku 10 hevalên me hatin girtin me nirxandina 8 mehan kir. Çawa ku Serokatiya me pêvajo nirxand û got 'Ez ji 31'ê gulanê vedikişim, ez di pêvajoya 3'emîn ango pêvajoya aştiyê de dimînim', em jî dibêjin ku em di xeta aştiyê ya serokatiya xwe de disekinin. Ji ber vê yekê em koma ku li Qendilê hatibûn em hatin Mexmûrê. Wekî tê zanîn Mexmûr wargeheke sivîl û di bin kontrola NY'ê de ye. Biryara vegerê dayîn bêguman zor bû. Pir aşkera ye ku sedemên derketina me çiyê û çêbûna Mexmûrê ji holê ranebûn û şert û merc girantir bûn. Şewitandina gundan, faîlî meçhûl, astengiyên li pêşiya siyasetê, astengiyên ji boz iman, nasname, ramanê û her wiha komkujiya çandî û siyasî her diçe zêdetir dibe. Ji ber vê yekê me biryar da ku em beşdarî doza 24'ê kanûnê nabin. Ji ber ku ji bilî hevalên girtî ger ev hevalên me jî bên girtin ji aştî û demokrasiyê re tu feydeya wê nîn e. Ger endamên komê yên din jî bihatina girtin wê demê wekî ku serfermendarê giştî yê Tirkiyeyê jî gotibû 'cihê ku gotin biqede' wê demê emê bihatinê û ev jî tê wateya kaosê. Ji bo aştiyê gotinên me hene û em di wê baweriyê dene ku bila cihê çek pêşiya diyalog û muzakereyan bê vekirin. Em hê jî li ser vê esase ji bo aştiyê hê jî hêviyên me hene. Her wiha ji bo ku em pêşandana Cezayên Giran ya tiyatral û polîtîkayên heyî yên hikumetê protest bikin hatin kampa penaberan a Mexmûrê. Ger serlêdana me ya penaberiyê bê qebulkirin emê xebatên xwe li vir bimeşînin. Ger li Tirkiyeyê derfetên xebatên bên afirandin emê biçin li wir dîsa xebatên xwe bidomînin. Roja em hatin Wezîrê Dadê got 'xwezî neçûna û xebatên xwe li vir bidomandina'. Lê em 9 mehan li wir man tu rayedarekî hikumetê daxwaza me hevdîtinê qebûl nekir."

Vîleyat Yakut: Dema em çûn hikumetê behsa pêşîlêvekirina kurd dikir. Me xwest li ser daxwaza serokatiya xwe û ji bo pêşxistina pêvajoyê em j îtiştekî bikin. Me dixwest di mijara çûyîna me de hikumet samîmî be. Lê di demek e kurt de me dît ku ne wisa ye. Gotin televîzyona kurdî hatiye vekirin, zextên li ser zimanê kurdî bi dawî bûne lê ne wisa ye. Ji berk u girtina me xizmeta aştiyê nake û poşmaniyê li ser me ferz dikin me biryar da ku em xebata xwe ya aştiyê li Mexmûrê bidomînin.

Saît Sedal: Em ji bo aştiyê çûn. Di nav me de malbat û zarokên biçûk jî hebûn. Piştî em çûn gotin 34 terorîst hatine. Cem me zarokekî 10 mehî hebû ew jî wekî terorîst dan nîşandan. Em 9 mehan li wir man lê tu kesî destê me yê aştiyê negirt. Nexwestin aştiyê fêmbikin. Rastiya gelê kurd re rû bi rû man lê nexwestin fêmbikin. Me got em qasidên aştiyê ne lê tu hewldana hikumetê çênebû. Qaşo ji bo kesên ku li Mexmurê vegerin li Sîlopiyê avahî didan çêkirin lê tenezul nedikirin bi me re hevdîtin çêkin. 3 xwendekarên me wekî xwendekar qebul nekirin lê gelo dê çawa 3 hezar xwendakarî qebul bikin. Di şertên heyî de ne li wir mayîna me mimkun bû ne jî vegera kesên din mimkun bû.

E-MAIL THIS

PRINT THIS